
‘Onze vrienden denken dat we onze baby naar een Pokémon vernoemd hebben’

Toen we onze zoon de naam Arion gaven, waren we helemaal overtuigd. We vonden het stoer en melodieus tegelijk, met iets mythisch en tijdloos. Het voelde alsof de naam gewoon bij hem hoorde, nog voordat hij geboren was.
Maar toen we de naam deelden met onze vrienden, barstte er een lach los. “Haha, dat klinkt als een Pokémon!” riep er eentje meteen. Anderen vroegen serieus of het misschien uit een game of animatieserie kwam. Zelf hadden we daar nooit aan gedacht – voor ons was het gewoon een prachtige naam.
In het begin vond ik het eerlijk gezegd een beetje vervelend. Alsof onze zorgvuldig gekozen naam ineens een grapje was. Maar na een tijdje leerde ik erom te lachen. Want ja, misschien klinkt Arion een beetje fantasierijk, maar dat maakt hem juist uniek. En stiekem vind ik het best leuk dat mensen meteen nieuwsgierig zijn en doorvragen.
Nu, een paar maanden later, merk ik dat ik juist trots ben op die bijzondere associatie. Nee, hij is níet naar een Pokémon vernoemd. Maar mocht hij later groot fan worden van die wereld, dan heeft hij alvast een naam die daar perfect in zou passen.
En eerlijk? Ik vind het eigenlijk wel mooi dat zijn naam voor anderen klinkt alsof hij uit een fantasiewereld komt. Voor ons is hij dat ook – de mooiste fantasie die werkelijkheid werd.