‘Ik wil niet dat mijn dochter gymt in alleen haar onderbroek. Ben ik nou een aansteller?’
Wat als je het niet eens bent met het beleid van de basisschool van je kind? Bijvoorbeeld als het gaat om gymmen. Sommige scholen laten kleuters gewoon in een onderbroek en een hemd gymmen. Maar deze moeder wil dat niet.
‘Op de basisschool ban mijn dochter gymen ze in groep 1&2 in onderbroek en hemd. Ik weet dat dit op bijna alle scholen gebeurd. Wij zijn islamitisch en ik leer mijn dochters al jong dat dit dus niet “ netjes” is en niet kan. Mijn voorkeur gaat uit naar op zn minst een kort broekje. Zijn er meer ouders die hier tegenaan lopen en wat doen jullie hiermee ?
Een andere moeder vult haar zorgen aan:
‘Ook ik wil niet dat mijn zoon en dochter naar gym gaan in hun ondergoed. Wat me misschien het meest raakt, is hoe vanzelfsprekend het lijkt te zijn geworden. Alsof het normaal is dat kinderen hun kleding uittrekken omdat dat nu eenmaal zo uitkomt. Efficiënt. Praktisch. Geen gedoe met gymshirts. En ik snap het ergens ook wel. Maar ik wil dat mijn dochter weet dat ze mag zeggen: dit voelt niet fijn.
Ze hoeft niet op te vallen. Ze hoeft geen statement te maken. Ik wil alleen dat ze een shirt aan kan houden als ze dat wil, zonder dat dat vreemd is. Zonder dat ze zich bekeken voelt. Zonder dat iemand haar gevoel wegwuift met een “ach, stel je niet aan”.
En ja, misschien ben ík degene die zich aanstelt. Misschien kijk ik door een volwassen bril naar iets wat voor haar onschuldig is. Maar ik weet ook dat grenzen niet ineens ontstaan op je achttiende. Ze worden geoefend. In kleine momenten. In ogenschijnlijk simpele situaties.
