‘Ik liet mijn baby twee tellen alleen en toen hoorde ik haar hard op de grond vallen. Het was doodeng’
Je denkt dat je je baby geen seconde uit het oog verliest. Toch zijn er momenten waarop je even iets moet pakken, een luier moet halen of snel iets wilt opruimen. Je bent tenslotte ook maar een mens. Ik dacht dat ik mijn dochtertje veilig had neergelegd. Ik was nog geen paar tellen weg toen ik ineens een harde klap hoorde. Daarna volgde een geluid dat ik nooit meer vergeet: het gehuil van mijn baby.
Het gebeurde in een paar seconden
Mijn dochter was nog maar een paar maanden oud. Ze lag op een plek waarvan ik dacht dat ze veilig lag. Ik wilde alleen even iets pakken. Echt, ik was ervan overtuigd dat ik binnen een paar seconden weer terug zou zijn.
Ik liep de kamer uit en hoorde vrijwel meteen een harde bons. Eerst drong het niet eens tot me door wat er was gebeurd. Tot ik het gehuil hoorde. Mijn hart sloeg over.
Ik rende terug en zag mijn dochter op de grond liggen. Ze huilde hard en ik voelde meteen paniek door mijn lijf schieten. Hoe kon dit gebeuren? Ik was toch maar heel even weg geweest?
Ik tilde haar voorzichtig op en probeerde ondertussen te bedenken wat ik moest doen. Ze huilde, ik huilde bijna mee en mijn hoofd maakte overuren. Was ze met haar hoofd gevallen? Had ze zich bezeerd? Kon ze iets gebroken hebben?
De schuldgevoelens kwamen meteen
Het ergste vond ik misschien nog wel het schuldgevoel. Ik bleef maar denken dat ik dit had kunnen voorkomen. Waarom had ik haar niet gewoon meegenomen? Waarom had ik haar niet op een veiligere plek gelegd?
Iedere moeder weet dat je soms meerdere dingen tegelijk moet doen. Je kunt niet voortdurend met je ogen op je baby gericht zijn. Toch voelde het op dat moment alsof ik haar in de steek had gelaten.
Ik vertelde mijn partner wat er was gebeurd en merkte dat ik het nauwelijks hardop durfde te zeggen. Alsof ik daarmee pas echt moest toegeven dat mijn baby door mijn toedoen op de grond was beland.
Wanneer moet je naar de dokter na een val?
Hoewel mijn dochter bleef huilen, wist ik niet zeker of dat alleen van de schrik was. Ik wilde geen enkel risico nemen en nam contact op met de huisarts. Bij baby’s moet je na een val extra voorzichtig zijn, zeker wanneer ze op hun hoofd terechtkomen.
Bij een val van een baby is het verstandig om medisch advies in te winnen. Bel bij bewusteloosheid, een stuiptrekking, moeilijk wakker worden, afwijkend gedrag of andere ernstige klachten direct 112. Ook herhaaldelijk braken, toenemende sufheid of ontroostbaar huilen zijn alarmsignalen. Wacht bij twijfel niet af, maar neem contact op met de huisarts of huisartsenpost.
Ik wilde vooral zeker weten dat het goed met haar ging. Pas toen ik daar meer duidelijkheid over had, merkte ik hoeveel spanning ik al die tijd had vastgehouden.
Ik dacht dat mij dit nooit zou overkomen
Voor de val had ik weleens verhalen gehoord van ouders bij wie hun baby van de bank, het bed of de commode was gevallen. Stiekem dacht ik altijd: hoe kan dat nou gebeuren? Je weet toch dat je een baby nooit alleen op een verhoogde plek moet laten liggen?
Maar nu weet ik hoe snel het kan gaan. Een baby die eerst rustig ligt, kan ineens bewegen, draaien of zich onverwacht afzetten. En zelfs als je denkt dat je maar twee tellen weg bent, kan er iets gebeuren.
Sindsdien ben ik veel voorzichtiger geworden. Ik leg haar niet meer op een verhoogde plek als ik even weg moet, ook niet als ik denk dat ik direct terug ben. Moet ik iets pakken, dan neem ik haar mee of leg ik haar op een veilige plek op de grond.
De schrik vergeet ik voorlopig niet
Mijn dochter is inmiddels weer vrolijk en gelukkig lijkt ze er zelf weinig van te hebben onthouden. Ik ben degene die er nog regelmatig aan terugdenkt. Vooral wanneer ik haar ergens neerleg en even iets anders wil doen.
Ik weet dat ik niet de enige moeder ben die zoiets heeft meegemaakt. Toch schaamde ik me er in het begin voor. Alsof een ongeluk automatisch betekent dat je een slechte moeder bent.
Dat is natuurlijk niet zo. Maar één ding heb ik wel geleerd: onderschat nooit hoe snel een baby kan bewegen. Soms zijn twee tellen al genoeg om je de schrik van je leven te bezorgen.