‘Ik geef mijn kind gewoon elke dag een boterham met chocopasta mee naar school’

Als ik ’s ochtends de broodtrommel van mijn kind klaarmaak, hoef ik daar niet lang over na te denken. Twee boterhammen met chocopasta, een stuk fruit en een beker drinken. Klaar. Toch merk ik dat juist die boterham met chocopasta soms voor opgetrokken wenkbrauwen zorgt.

“Is dat niet een beetje ongezond?” krijg ik weleens te horen. Of: “Waarom maak je niet iets met hummus, avocado of notenpasta?” Alsof ik mijn kind elke dag een zak snoep meegeef.

Maar eerlijk? Mijn kind eet het met plezier op. De broodtrommel komt leeg terug en er is geen strijd aan tafel. Voor mij is dat ook iets waard.

Natuurlijk weet ik dat chocopasta niet de meest voedzame keuze is. Ik lees ook de adviezen over minder suiker en gezonder eten. Thuis eten we gevarieerd, met groenten, fruit en gewone maaltijden. Ik probeer de balans te bewaren, niet de perfectie.

Ik heb gemerkt dat er tegenwoordig veel druk ligt op ouders om alles zo verantwoord mogelijk te doen. De perfecte lunchbox lijkt soms belangrijker dan een ontspannen ochtend. Kleurrijke wraps, zelfgemaakte bananenbroodjes en groenten in leuke vormpjes zien er prachtig uit op sociale media, maar in mijn keuken ziet de realiteit er anders uit.

Mijn ochtend begint met een wekker die altijd te vroeg gaat, kinderen die hun schoenen niet kunnen vinden en een tas die nog ingepakt moet worden. Dan ben ik blij dat ik iets kan maken waarvan ik zeker weet dat het gegeten wordt.

Ik doe het gewoon

Soms wissel ik af met kaas of pindakaas, maar vaak kiest mijn kind zelf voor chocopasta. En zolang de rest van het eetpatroon in balans is, maak ik me daar niet druk om.

Wat ik vooral heb geleerd, is dat opvoeden niet draait om één boterham. Het gaat om het totaalplaatje. Om aandacht, liefde, voldoende beweging en samen eten wanneer dat kan. Een enkele keuze bepaalt niet hoe gezond een kind opgroeit.

Dus ja, ik geef mijn kind gewoon elke dag een boterham met chocopasta mee naar school. Niet omdat ik niet beter weet, maar omdat dit voor ons werkt. En misschien zouden we als ouders wat minder naar elkaars broodtrommels moeten kijken en wat meer vertrouwen mogen hebben in onze eigen keuzes.