‘Deze chique meisjesnaam laat me niet los, maar jeetje, wat een reacties krijg ik erop’

Toen ik voor het eerst hardop zei welke meisjesnaam ik voor onze ongeboren dochter in gedachten heb, had ik eigenlijk verwacht dat mijn omgeving enthousiast zou reageren. Niet iedereen hoeft een naam natuurlijk mooi te vinden, maar ik dacht: als ik er zelf zo verliefd op ben, zullen anderen toch op z’n minst begrijpen waarom?

Dat bleek iets anders te liggen. De naam die al weken door mijn hoofd spookt, blijkt behoorlijk wat reacties op te roepen. En eerlijk gezegd begin ik daardoor steeds meer te twijfelen.

De meisjesnaam waar ik steeds naar terugkeer

Ik ben nu zwanger en hoewel we nog even hebben voordat onze dochter wordt geboren, ben ik natuurlijk al volop bezig met babynamen. Jongensnamen hadden we eigenlijk vrij snel van ons lijstje kunnen schrappen. Maar bij meisjesnamen is het een ander verhaal.

Er staan inmiddels behoorlijk wat namen in mijn telefoon. Sommige zijn klassiek, andere juist wat moderner. Toch is er één meisjesnaam die steeds weer bovenaan komt te staan.

Fauve.

Ik weet nog precies wanneer ik de naam voor het eerst hoorde. Ik vond hem meteen bijzonder. Niet zo’n naam die je tien keer op een dag hoort, maar ook niet eentje die ik meteen als ‘te gek’ of onuitspreekbaar zou bestempelen.

Ik vind Fauve zacht, vrouwelijk en tegelijkertijd een beetje stoer. Bovendien heeft de naam iets Frans, zonder dat hij voor mijn gevoel heel ingewikkeld is.

En misschien nog wel belangrijker: iedere keer als ik een lijstje met meisjesnamen maak, staat Fauve er weer tussen.

Maar dan komen de reacties

Het probleem is alleen dat ik de naam steeds vaker met anderen bespreek. En daar word ik eerlijk gezegd niet bepaald zekerder van.

‘Fauve? Hoe spreek je dat eigenlijk uit?’

Dat was een van de eerste reacties.

Daarna kwam: ‘Is dat niet heel apart?’

En iemand vroeg zelfs of ik zeker wist dat ik mijn dochter zo wilde noemen.

Ik probeer het me niet te veel aan te trekken. Uiteindelijk is het natuurlijk óns kind en ónze keuze. Toch merk ik dat de reacties iets met me doen.

Want wat als ik straks mijn dochter Fauve noem en mensen haar naam inderdaad voortdurend verkeerd uitspreken?

Zelf vind ik hem juist prachtig

Dat is precies waarom ik zo in dubio zit. Als ik alle reacties even buiten beschouwing laat, vind ik Fauve namelijk nog steeds ontzettend mooi.

Ik zie het ook al helemaal voor me.

‘Dit is onze dochter, Fauve.’

Op de een of andere manier klinkt dat voor mij gewoon goed. De naam voelt bijzonder, maar niet overdreven. En misschien is dat wel wat ik zoek in een meisjesnaam: iets wat je niet op iedere hoek van de straat hoort, maar wat wel als een echte naam voelt.

Toch blijf ik mezelf afvragen of ik verliefd ben op de naam omdat hij bijzonder is, of omdat ik hem écht bij mijn dochter vind passen.

Misschien moet ik gewoon stoppen met rondvragen

Mijn man vindt de naam ook mooi, maar is iets voorzichtiger dan ik. Hij ziet vooral de reacties die we erop krijgen en vraagt zich af of we onszelf daarmee niet onnodig veel gedoe bezorgen.

En eerlijk? Soms denk ik dat hij een punt heeft.

Want misschien is het helemaal niet nodig om aan tien mensen te vragen wat zij van een babynaam vinden. Je krijgt dan tien verschillende meningen en uiteindelijk zit je zelf met nóg meer twijfel.

Aan de andere kant vind ik het ook fijn om te horen hoe anderen de naam ervaren. Een babynaam kies je tenslotte voor je kind en niet alleen voor jezelf.

Toch laat Fauve me niet los

Dat is misschien wel het opvallendste van alles.

Ik heb inmiddels tientallen meisjesnamen voorbij laten komen. Sommige vond ik prachtig, andere vielen na een paar dagen alweer af. Maar Fauve blijft terugkomen.

Zelfs als ik hem van mijn lijstje haal, zet ik hem er een paar dagen later weer op.

En iedere keer denk ik: maar eigenlijk vind ik Fauve gewoon heel mooi.

Misschien zegt dat uiteindelijk genoeg.

Ik ben er daarom nog steeds niet helemaal uit. De reacties van anderen hebben me aan het twijfelen gebracht, maar ze hebben er niet voor gezorgd dat ik de naam zelf minder mooi ben gaan vinden.

En misschien is dat juist de belangrijkste test.

Want als onze dochter straks geboren is, wil ik vooral een naam waarvan ik denk: ja, dit is háár naam.

Of dat uiteindelijk Fauve wordt? Dat weet ik nog niet.

Maar voorlopig laat deze meisjesnaam me in ieder geval niet los.