‘Andere moeders vinden me egoïstisch, maar ik wil elk weekend iets zonder mijn kinderen doen’

‘Ik kijk iedere week uit naar het weekend. Niet omdat ik dan eindelijk twee dagen met mijn kinderen kan doorbrengen, maar juist omdat ik dan ook tijd voor mezelf heb. Op zaterdagochtend ga ik sporten, drink ik daarna koffie met een vriendin of plan ik iets anders waar ik zelf zin in heb. Soms ben ik een paar uur weg, soms een groot deel van de dag.

Mijn man vindt het prima en blijft thuis bij de kinderen. Toch merk ik dat niet iedereen mijn keuze begrijpt. Vooral andere moeders hebben er regelmatig iets over te zeggen. Volgens sommigen zou ik mijn vrije tijd liever met mijn kinderen moeten doorbrengen. Een moeder noemde me zelfs egoïstisch toen ik vertelde dat ik bijna ieder weekend iets zonder hen plan.

En eerlijk? Die opmerking bleef langer hangen dan ik had verwacht.

‘Maar je ziet je kinderen doordeweeks toch al zo weinig?’

Het gebeurde tijdens een verjaardag van een vriendin. We zaten met een groepje moeders aan tafel en iemand vroeg wat onze weekendplannen waren. Ik vertelde enthousiast dat ik zaterdagochtend met een vriendin ging ontbijten en daarna nog even de stad in wilde.

‘Ga je alweer zonder de kinderen?’ vroeg een van de vrouwen.

Ik lachte en vertelde dat mijn man thuisbleef. Dat doen we eigenlijk bijna ieder weekend: we verdelen de tijd zo dat we allebei ook iets voor onszelf kunnen ondernemen.

Een andere moeder reageerde dat ze dat zelf nooit zou doen. Zij wilde in het weekend juist zoveel mogelijk met haar kinderen zijn, omdat ze doordeweeks al genoeg van hen miste.

Ik begreep haar opmerking, maar voelde me toch een beetje aangevallen. Alsof ik minder van mijn kinderen zou houden omdat ik niet iedere vrije minuut met hen wil doorbrengen.

Ik ben niet alleen maar moeder

Sinds ik kinderen heb, is mijn leven natuurlijk veranderd. Mijn agenda staat vol met schooltijden, speelafspraakjes, sportclubs, boodschappen en alles wat er bij een gezin komt kijken.

Ik vind het heerlijk om moeder te zijn, maar ik mis soms ook de vrouw die ik daarvoor was. Degene die spontaan met een vriendin kon afspreken, uitgebreid kon sporten of rustig een middag kon winkelen zonder ondertussen te bedenken wat er die avond gegeten moest worden.

Juist daarom vind ik het belangrijk om in het weekend iets voor mezelf te plannen.

Dat hoeft helemaal niet groots te zijn. Soms ga ik alleen naar de sportschool, soms lunch ik met een vriendin en soms wil ik gewoon een paar uur door winkels struinen zonder dat iemand vraagt wanneer we weer naar huis gaan.

Ik merk dat ik daarna veel meer energie heb. Ik ben vrolijker, heb meer geduld en geniet op zondag vaak juist extra van de tijd met mijn kinderen.

Mijn man krijgt er veel minder commentaar op

Wat me misschien nog wel het meest opvalt, is dat mijn man nooit dezelfde opmerkingen krijgt.

Wanneer hij op zaterdagochtend gaat sporten of met vrienden afspreekt, vindt iedereen dat heel normaal. Niemand vraagt of hij zijn kinderen niet mist of waarom hij niet liever met het gezin op pad gaat.

Maar zodra ik vertel dat ik een paar uur weg ben, lijkt dat voor sommige mensen toch anders te liggen.

Ik vraag me weleens af of er nog steeds van moeders wordt verwacht dat ze hun eigen wensen automatisch opzijzetten. Alsof een goede moeder degene is die ieder weekend klaarstaat en haar eigen plannen pas maakt wanneer alle andere gezinsleden tevreden zijn.

Dat beeld herken ik niet. En eerlijk gezegd wil ik er ook niet aan voldoen.

Mijn kinderen hebben er volgens mij juist iets aan

Ik probeer mijn kinderen ook mee te geven dat het helemaal niet erg is om af en toe iets voor jezelf te doen. Papa heeft zijn eigen hobby’s, mama heeft haar eigen afspraken en samen doen we natuurlijk ook genoeg leuke dingen.

Bovendien zijn ze niet alleen wanneer ik weg ben. Ze zijn gewoon thuis met hun vader, die net zo goed voor hen kan zorgen en leuke dingen met ze kan ondernemen.

Ik vind het juist belangrijk dat mijn kinderen zien dat ouders ook mensen zijn met eigen interesses en vriendschappen. Dat je van je gezin kunt houden en tegelijkertijd behoefte kunt hebben aan tijd zonder dat gezin.

Natuurlijk zijn er weekenden waarop ik liever thuisblijf. Wanneer een van de kinderen ziek is of we samen iets leuks hebben gepland, verschuift mijn afspraak gewoon. Het is ook niet zo dat mijn eigen plannen altijd voorgaan.

Maar dat ik ieder weekend graag een moment voor mezelf heb, wil ik eigenlijk niet meer verdedigen.

Ben ik dan echt zo egoïstisch?

Soms twijfel ik toch even. Vooral wanneer ik andere moeders hoor vertellen dat ze het liefst ieder weekend met hun kinderen doorbrengen. Misschien ben ik gewoon anders. Misschien heb ik meer behoefte aan tijd alleen of met vriendinnen.

Maar betekent dat dat ik minder betrokken ben bij mijn kinderen?

Ik denk van niet. Ik ben er doordeweeks, ik regel van alles, ik luister naar hun verhalen en ik geniet van de momenten samen. Alleen vind ik het óók fijn om af en toe mijn eigen leven te hebben.

En misschien is dat wel precies waar sommige andere moeders moeite mee hebben: dat ik niet doe alsof het moederschap betekent dat je jezelf volledig moet wegcijferen.

Voorlopig blijf ik dus gewoon mijn zaterdagochtendafspraken plannen. En als iemand me daardoor egoïstisch vindt, moet dat misschien maar.

Want ik wil niet alleen een leuke moeder zijn. Ik wil ook gewoon mezelf blijven.