‘Toen ik de naam van de zoon van mijn vriendin hoorde, baalde ik zo. Kan ik die nu ook nog kiezen?’

Toen mijn vriendin vertelde welke naam ze haar pasgeboren zoon had gegeven, was mijn eerste reactie eigenlijk helemaal niet wat ik had verwacht. Ik was oprecht blij voor haar, maar tegelijkertijd dacht ik maar één ding: dit is precies de naam die ik zelf had willen kiezen.

En het ergste? Ik had de naam al een tijdje in mijn hoofd zitten.

Ik had de perfecte jongensnaam al gevonden

Mijn man en ik waren al een tijdje aan het nadenken over een jongensnaam. We waren nog niet eens zwanger, maar toch hadden we het er af en toe over. Je kent het wel: tijdens het wandelen ineens zeggen dat je een bepaalde naam eigenlijk best mooi vindt.

Er waren genoeg namen die we leuk vonden, maar bij geen enkele naam had ik echt dat gevoel van: ja, dit zou hem kunnen zijn.

Tot ik op een gegeven moment de naam Sem hardop uitsprak.

Sem.

Kort, stoer en tegelijkertijd lief. Niet ingewikkeld, niet overdreven hip en ook een naam die volgens mij bij zowel een klein jongetje als een volwassen man past.

Ik schreef de naam zelfs ergens op mijn telefoon, zodat ik hem niet zou vergeten.

Maar toen vertelde mijn vriendin dat zij haar zoon Sem had genoemd.

Ik baalde echt even

Toen ze het vertelde, moest ik natuurlijk enthousiast reageren. En dat was ik ook. Haar zoontje was prachtig en ik gunde haar die naam natuurlijk.

Maar toen ik later naar huis reed, dacht ik ineens: shit.

Daar was mijn jongensnaam.

Mijn vriendin had hem gekozen.

Het voelde bijna alsof iemand een naam van mijn lijstje had afgestreept voordat ik hem zelf ooit had kunnen gebruiken.

Natuurlijk wist ik dat ik daar eigenlijk geen recht op had. Een naam is niet van iemand. En mijn vriendin kon onmogelijk weten dat Sem al maanden in mijn hoofd zat.

Toch baalde ik.

Waarom juist Sem?

Wat ik zo leuk vind aan Sem, is dat de naam ontzettend eenvoudig is zonder saai te zijn. Je schrijft hem zoals je hem uitspreekt en hij bestaat uit slechts drie letters.

Bovendien heeft de naam een lange geschiedenis. Sem is een Bijbelse naam en wordt onder meer in verband gebracht met het Hebreeuwse woord voor ‘naam’ of ‘roem’.

En blijkbaar ben ik zeker niet de enige die de naam mooi vindt.

Volgens de meest recente cijfers van de Sociale Verzekeringsbank stond Sem in 2025 op de vierde plaats van populairste jongensnamen in Nederland. Daarmee is het dus bepaald geen onbekende naam.

Sterker nog: Sem staat al jaren hoog in de Nederlandse namenlijsten. In 2013 was Sem zelfs de populairste jongensnaam van Nederland.

Toch zou ik hem nog steeds kiezen

Het gekke is dat het feit dat mijn vriendin haar zoon Sem heeft genoemd, mijn mening over de naam eigenlijk niet heeft veranderd.

Integendeel.

Als ik ooit een zoon krijg, zou ik Sem nog steeds een fantastische naam vinden.

Alleen weet ik niet of ik hem dan daadwerkelijk zou kiezen.

Want iedere keer als ik de naam hoor, denk ik nu automatisch aan het kleine jongetje van mijn vriendin.

Misschien is dat uiteindelijk ook precies het probleem. Sommige namen voelen ineens alsof ze bij een bepaald kind horen. En zodra iemand in je omgeving die naam heeft gekozen, is het moeilijk om hem daarna nog als ‘jouw’ naam te zien.

Maar eerlijk?

Als mijn vriendin niet eerder was geweest, had ik waarschijnlijk zonder twijfel voor Sem gekozen.

En ergens baal ik daar nog steeds een klein beetje van.