Onze twee meisjesnamen voor onze dochters zijn zo uniek dat ze in Nederland op geen site te vinden zijn

‘Toen we zwanger waren van onze eerste dochter, dachten we dat het kiezen van een naam het lastigste onderdeel zou zijn. We wisten vooral wat we níét wilden: geen naam die al drie keer in de klas zou voorkomen, geen trendnaam die over een paar jaar weer verdwenen is, en niets dat voortdurend vergeleken zou worden met anderen.

Wat we toen nog niet wisten, was dat we uiteindelijk zouden kiezen voor twee meisjesnamen die zó uniek zijn dat ze in Nederland op geen enkele namenwebsite te vinden zijn.

Zoals veel aanstaande ouders begonnen ook wij online. We scrolden door eindeloze lijsten met babynamen, filterden op “zeldzaam” en “uniek” en klikten alles aan wat net even anders was. Maar hoe verder we zochten, hoe meer we dezelfde namen bleven tegenkomen. Mooi, zeker, maar nooit helemaal van ons.

Wat een unieke keuzes

De naam van onze eerste dochter, Elvaira, ontstond bijna vanzelf. We speelden met klanken, haalden inspiratie uit verschillende talen en voegden daar iets persoonlijks aan toe. Uit nieuwsgierigheid zochten we haar naam op internet. Geen resultaat. Geen babynamensite, geen forum, geen statistiek. In eerste instantie voelde dat spannend. Bestaat een naam wel als hij nergens te vinden is? Maar juist dat maakte het goed. Deze naam was niet geleend, niet gekozen uit een lijstje — hij was van haar.

Toen we later zwanger waren van onze tweede dochter, Noéline, voelde de zoektocht anders. Minder onzeker, meer vertrouwen. We wisten inmiddels dat een naam niet hoeft te bestaan op papier of online om echt te zijn. Ook haar naam leverde niets op in zoekmachines. Opnieuw die leegte, en opnieuw datzelfde gevoel: dit klopt.

Reacties zijn wisselend

De reacties uit onze omgeving zijn wisselend. Sommige mensen vinden de namen prachtig en gedurfd. Anderen vragen voorzichtig waar ze vandaan komen of hoe je ze precies schrijft. Soms moeten we uitleggen dat Elvaira en Noéline vóór onze dochters nergens officieel terug te vinden waren. En ja, af en toe komt de vraag of zo’n unieke naam niet lastig is later. Maar wij zien het anders.

In een wereld waarin alles te googelen is, vinden wij het juist bijzonder dat onze dochters iets dragen wat niet te vinden is. Hun namen hebben geen populariteitsgrafiek, geen top-100-plek en geen standaardverhaal. Ze hebben hún verhaal. En uiteindelijk geloven wij dat een naam pas echt bestaat op het moment dat je hem met liefde uitspreekt.

Misschien staan Elvaira en Noéline ooit op een website. Misschien blijven ze uniek. Hoe dan ook: voor ons zijn ze precies goed — net als de meisjes die ze dragen…’