‘Ik vind het maar zielig dat dit meisje zo heet, hoe moet je later serieus worden genomen?’

‘Op de turnvereniging hoorde ik de naam opeens. Een moeder riep haar dochter: een meisje dat Beertje heet. Natuurlijk begrijp ik dat ouders hun kind een unieke naam willen geven. En ja, smaken verschillen. Maar als moeder vraag ik me toch af: hoe moet je later serieus genomen worden met zo’n naam? Ik vind een meisje met deze naam gek, sorry.

Misschien klinkt dat hard. Misschien vinden sommige mensen mij ouderwets. Toch denk ik dat veel ouders stiekem dezelfde gedachte hebben wanneer ze een opvallende of schattige babynaam horen.

Een lieve naam voor een baby, maar ook voor een volwassene?

Begrijp me niet verkeerd: voor een pasgeboren baby klinkt Beertje ontzettend lief. Je ziet meteen een klein meisje voor je met bolle wangetjes en een knuffel onder haar arm. Maar kinderen blijven niet klein.

Op een dag wordt dat schattige meisje een tiener, een student, een arts, advocaat of directeur. En dan vraag ik me af hoe zo’n naam overkomt in een professionele omgeving.

“Goedemiddag, ik ben dokter Beertje.”

Misschien wen je eraan. Misschien helemaal niet. Voor mij voelt het alsof sommige namen hun drager onbedoeld blijven vastzetten in een kinderlijke uitstraling.

Namen hebben invloed op eerste indrukken

Of we het nu leuk vinden of niet: namen roepen associaties op. We vormen binnen enkele seconden een beeld van iemand op basis van zijn of haar naam. Dat gebeurt automatisch.

Wanneer ik de naam Beertje hoor, denk ik niet direct aan een volwassen vrouw. Ik denk aan een koosnaam, een huisdier of een knuffel. Dat maakt het voor mij lastig om de naam los te zien van die eerste indruk.

Dat betekent natuurlijk niet dat iemand met die naam niet intelligent, succesvol of ambitieus kan zijn. Absoluut niet. Maar het betekent wel dat die persoon mogelijk vaker uitleg moet geven of vooroordelen moet doorbreken.

Ouders kiezen steeds vaker unieke namen

Ik merk dat ouders tegenwoordig steeds creatiever worden met kindernamen. Klassieke namen maken plaats voor originele, opvallende en soms zelfs bijna fantasieachtige namen.

Dat heeft iets moois. Je wilt als ouder dat je kind uniek is. Tegelijkertijd vraag ik me af of we soms te veel kijken naar wat leuk klinkt voor een baby, en te weinig naar hoe een naam voelt gedurende een heel leven.

Een naam moet namelijk niet alleen passen bij een peuter van drie, maar ook bij een vrouw van veertig.

Uiteindelijk gaat het om meer dan een naam

Tegelijkertijd besef ik dat een naam niet bepaalt wie iemand wordt. Een meisje dat Beertje heet, kan uitgroeien tot een sterke, succesvolle en zelfverzekerde vrouw. Misschien draagt ze haar naam juist met trots en zorgt ze ervoor dat niemand er ooit vraagtekens bij zet.

Misschien zegt mijn reactie uiteindelijk meer over mijn generatie en mijn verwachtingen dan over de naam zelf.

Toch blijft mijn eerste gevoel hetzelfde: ik vind het een zielige naam voor een meisje. Niet omdat het niet lief klinkt, maar omdat ik me afvraag of je er later als volwassene de serieusheid mee krijgt die je verdient.

En misschien is dat precies waarom namen zoveel discussie oproepen. Ze vertellen niet alleen iets over een kind, maar ook over hoe wij als samenleving kijken naar identiteit, volwassenheid en eerste indrukken.